Результаты поиска
- — Алмага килү сине алырга килү инде ул, улым. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- әтисе җитәкләгән балаларны күрүгә, миндә әйтеп бетерге 178 сез кимсенү һәм көнчелек хисе уяна иде. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- Ул сораулар һәм җаваплар менә болайрак яңгырый иде: — әни, әти кайчан кайта-а? Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- — Тавышым еламсырап яңгырый. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- — Иртәгәдән дә калмас инде, балакаем! Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- — ә иртәгә дигән сүз нәрсә була? Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- — Менә бүген йокларга ятасың да, иртә белән уянгач, шул иртәгә була инде. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- Мин бик күп тапкырлар йокларга ятып уяндым, ә әти кайтмый да кайтмый. Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- Бераздан мин тагын сорау бирәм: — әни, безнең әти очучымы? Заһид Мәхмүди . Серле кунак
- — һәрбер баланың үз әтисен зур кеше итеп күрәсе килә, бусы аңлашыла. Заһид Мәхмүди . Серле кунак